Jemmon foe

Jongens kijken graag naar mooie meisjes. De meeste dan toch. En meestal zullen ze de eerste zijn om het toe te geven. Jongens bevoordelen ook mooie meisjes. Maar ik weet niet of ze dat zo direct zullen toegeven.

Als meisje in een jongensrichting heb ik het gevoel dat ik mij toch net dat tikkeltje meer mag permitteren, dat jongens wat meer van mijn stoten door de vingers zien omdat ik een (mooi) meisje ben. Als een maat uit mijn richting twee uur naast mij zit om mij te helpen met een probleem ben ik hem daar heel dankbaar om. Maar een heel klein stemmetje in mij vraagt zich toch af in hoeverre mijn korte short er voor iets tussen zit.

Ik wil nooit afhankelijk worden van mijn uiterlijk, en ik zal zeker nooit ingaan op oneervolle voorstellen.  Maar ik vind wel dat je je troeven mag uitspelen zolang je ze maar niet uitbuit. Dus als jongens het leuk vinden om mij te helpen omdat ik een meisje ben, dan zal ik die hulp met veel plezier aanvaarden.

Disclaimer: ijdelheid is een van de zeven hoofdzonden, en ik ben mij daar wel bewust van. Daarmee dat ik dit hier post en niet rondvertel, het moest mij gewoon van het hart. Mijn ijdelheid beperkt zicht tot een gezonde dosis, en ik zou niet willen dat mensen anders denken.

Daarjuist, voor het slapengaan, nog wat rondgezapt en terecht gekomen op de heruitzending van Nekka nacht.  Dit Vlaamse liedjesspectakel met dit jaar Bart Peeters als centrale gast wist mij ongeloofelijk te charmeren.  Ik ben een ongeloofelijke fan van Bart zijn laatste CD, en als hij dan voor een vol sportpaleis “Liefde is alles” brengt, dan heb ik er ongeloofelijk spijt van dat ik dit niet allemaal live heb kunnen meemaken.  Want Bart is een hyperactief en zot springkonijn die elke zaal waar hij speelt in vuur en vlam zet.

Ik zie het nog voor mij, een paar maanden terug vroeg mama aan mij: “Zeg, de tickets van Nekka nacht staan online, zou’t ge daar niet eens naartoe gaan?”.  Ik heb toen niet afwijkend geantwoord, maar het was zoiets als “ik moet het eens bezien”.  Niet dus.  Als ge dan Raymond van het Groenewoud het sportpaleis in vuur en vlam ziet zetten met ‘Liefde voor muziek‘, of dat iedereen begint te springen op ‘I’m in to folk‘, van vervloek ik mijn besluitloosheid.  Ik zeg het al een tijdje tegen mezelf, dat als ik graag naar een concert wil gaan, dat ik direct 2 tickets moet bestellen, in plaats van eerst uit te zoeken wie meegaat en hoe ik er ga geraken.  Want tegen dan is de zaal natuurlijk al uitverkocht.

Maar volgende keer, dan ga ik.

Uit het niets 4 kilometer lopen. Ik vind het een hele prestatie. Proficiat voor mezelve.

Het was vandaag meirondjes van Wina. Daarbij wordt elk jaar (bv. derde bach informatica) aangespoord om een half uur rondjes te komen lopen op de piste. Het jaar dat na 4 woensdagen het meeste rondjes heeft, mag volgend jaar een gratis vat geven in onze bar.

Omdat sport altijd goed is voor het lichaam besloot ik mee te doen, heel op het gemak, maar met het doel om dat half uur niet te stoppen. Ik ben daar in geslaagd, en ben dus heel fier op mezelf, want het voorbije jaar heb ik voor de rest nog niet veel sport gedaan.

Maar natuurlijk waren er een aantal mensen die het weer moesten vergallen. Ze hadden besloten om met een paar man af te komen naar de piste, maar omdat ze te lui waren om te lopen hebben ze een half uurtje gewandeld. Ok, goe gevonden, en als je met genoeg afkomt kan het nog goed zijn dat je het vat wint. Maar begint dan niet met het uitlachen van de mensen die wél aan het lopen zijn, want dat is gewoon kinderachtig. Want ja, ik loop debiel, en ja, ik adem luid, maar ik loop tenminste. En dat kan van jullie niet gezegd worden. Puh!

Nu nog een goeie loopshort kopen, want de mijne begint te schuren, en dat doet pijn.

Ik denk dat ik mij ga bekeren tot de Islam.

Nee, ik heb niet plots het licht gezien.   Nee, ik heb geen nieuwe papa die mij daartoe dwingt.  En nee, ik doe het ook niet om indruk te maken op een of andere Marokkaanse jongen.

Het gaat mij dan ook niet om de Islam als godsdienst, maar de hoofddoek die daar voor de vrouwen bij komt te kijken. Die lijkt mij verdomd handig in de zomer! Want iedere keer dat ik langer dan een half uur in de felle zon zit, begin ik dat al te voelen. Mijn bruin haar neemt al de warmte op en mijn hersenen beginnen te overhitten. Als ik dan te snel rechtsta beginnen er allemaal zwarte bolletjes voor mijn ogen te dansen, en kan ik in extreme gevallen flauw vallen. Dus leg ik meestal iets op mijn hoofd als ik in de zon zit om het oververhitten te voorkomen. Maar dat ik ook maar debiel. Daarom zou een hoofddoek handig zijn.

Maar eigenlijk, als ik eens goed nadenk, kom ik tot het besef dat je voor een hoofddoek te dragen je eigenlijk niet moet bekeren tot de Islam. En eigenlijk, als ik nog eens goed nadenk, besef ik dat ik die hoofddoek nooit zo mooi zal kunnen knopen zoals die moslima’s dat kunnen, en dat dat misschien ook wel warm kan worden in de zomer. Ik besef ook dat ik met mijn bruine tint en hoofddoek al snel de bijnaam Fatima zou krijgen. Niets tegen Fatima, maar ik heet toch liever Lucie.

Laten we dus maar hopen dat de leuke hoedjes snel weer in de winkel liggen!

1. Men neme het volgende:

Vanille roomijs, 2 grote latten zwarte chocolade, 1 lekkere banaan, 1 klein microgolfbestendig schaaltje, een groot schaaltje, een lepel, een mes en een scheutje melk.

2. Breek de latten chocolade in stukje, doe ze in het kleine schaaltje en overgiet ze met een slok melk. Steek dit geheel voor een klein minuutje in de microgolfoven.

3. Schep voldoende ijs in het grote schaaltje, maar let op dat je ogen niet groter zijn dan je buik (want dat zou geen zicht zijn).

4. Schil de banaan, en snij ze (hem? het?) met behulp van het mes in mooie schijfjes, en laat die op de ijscreem vallen.

6. Haal de chocoladesaus uit de microgolf en zorg ervoor dat je je vingers niet verbrand aan het schaaltje. Roer de chocolade goed door met behulp van de lepel tot alles een egale saus is. Als er nog brokjes inzitten, nog heel eventjes in de microgolf zetten. Voeg indien nodig nog een beetje melk bij de chocolade tot het geheel goed vloeibaar is.

7. Giet de chocoladesaus over de ijscreem en de banaan, vergeet de slagroom en de kers op de taart, euh, slagroom niet, en voila:

De perfecte banana split!

(De mijnen zag er wel honderduzend keer beter uit).

Ik schilde 25 kg patatten in mijn eentje.

(Dit is nog maar de helft van de schillen).

En wat deed u?

Zoals jullie zien is er links een todo-lijstje bijgekomen. Dat zijn de dingen die ik tussen nu en het einde van de examens moet doen. Hulp is altijd welkom.

Zoals jullie waarschijnlijk ook zien is het eerste al doorstreept, want dit weekend heb ik een vakantiejob gevonden. Ik wou deze zomer heel graag gaan werken in een bar van een zeilclub aan het strand, en ik ben er dan ook in geslaagd zo’n job vast te krijgen. Ik ben zondag gaan proberen, en dat is heel goed meegevallen, en ik mag op pinksterweekend ook terugkomen. De sfeer is heel goed daar, het werk is precies wat ik verwacht had, en er passeren veel knappe jongens in bloot bovenlijf: wat wil je nog meer?

Ik ging vandaag eens gaan kijken naar de basketmatch van de zus.  Het beloof een spannende match te worden, de laatste van het seizoen tussen de tweede en de derde in de stand, die strijden om de tweede plaats.  Helaas kon die spanning niet ingelost worden, want toen ik binnenkwam stond de ploeg van mijn zus al zo’n 15 punten achter, en toen was de match nog maar 5 minuten bezig.  Die achterstand hebben ze niet meer kunnen goedmaken, heel spijtig.

Spectaculairder maar minder goed nieuws was dat er 2 ziekenwagens moeten komen zijn op korte tijd.  Een meisje had een slag op haar hoofd gekregen en was in shock gegaan en was onbedaarlijk aan het beven.  Een ander meisje was op haar onderrug gevallen, en werd ook ter controle meegenomen.  Ikzelf heb 10 jaar basket gespeeld, en mijn zussen spelen nu nog, maar ik heb nog nooit gehoord dat er bij 1 basketmatch 2 meisjes van dezelfde ploeg met de ambulance afgevoerd moesten worden.

Een match om snel te vergeten dus.

Ik besefte net dat ik veel liever een zot geschift wijf ben, die zigzagend met haar fiets de straten doorkruist, de haren in de war, een skivest boven een korte broek, en ondertussen maar liedjes zingend waardoor iedereen u raar bekijkt, dan zo’n knap meiske met een perfect kapsel, schone make-up en kleren die precies uit de boekskes komen, maar met een gezicht dat zo vies kijkt dat ge er weg van zou lopen. (Amai, wat een zin).

Maar af en toe ben ik ook wel eens jaloers op die meiskes hun kleren mooi kunnen combineren en weten hoe ze met make-up moeten omgaan.

Kathleen gooide mij een stokje toe over boeken.  Nu, ik zit voor de moment in mijn zetel met mijn laptop op mijn schoot, en het enigste dat een beetje lijkt op een boek binnen handbereik, is mijn agenda.  En die telt geen 123 pagina’s.  Of wel, maar ik heb geen zin om te tellen.  U ziet, ik ben lui vandaag.

Maar zelfs als ik niet lui zou zijn, dan zou het nog altijd niet boeiend zijn wat ik hier zou vertellen.  Want de enige boeken waar ik voor de moment in lees zijn schoolboeken.  Zo een beetje in het genre zoals Coltrui er een op zijn bureau liggen heeft.  Niet boeiend dus.  Het enige niet schoolgerelateerde dat ik voor de moment lees is de Humo. En dat kan je niet bepaald een boek noemen.

Ik vind het dan ook maar een stom stokje.  Ok, het is leuk om te weten te komen welk boek dat iemand aan het lezen is, en ja, het is leuk om daar een klein stukje van te lezen om de sfeer wat te vatten, maar verder wordt er precies niets mee gedaan.  Geen mening van de lezer over hoe hij het tot nu toe vindt, geen eigen vervolg eraan gebreid, nee, gewoon overtypen uit het boek.  Wat zijt ge daar nu mee.

Het zal dan waarschijnlijk ook niemand verbazen dat ik het stokje voor mijzelf hou en niet doorgooi.